Van 3 t/m 19 mei jl. zijn Claudia de Raadt en ondergetekende weer op werkbezoek geweest bij hun Lusekelo projecten in Zambia. Ieder bezoek worden we opnieuw verrast door het ervaren van de warme band die we inmiddels hebben opgebouwd met de mensen met wie we in Zambia samenwerken.

Tijdens ons laatste bezoek in oktober 2009 konden we laten weten, dat we het geld voor de bouw van het derde schoolblok (twee lokalen, kantoortje en opslagruimte) al op de rekening van de stichting hadden staan en dat we het zodra we weer thuis waren, zouden overmaken. De mensen waren er zo blij mee, dat ze spontaan beloofden dat het derde blok klaar zou zijn, als we in mei weer zouden komen.

Het overschrijven is inderdaad gebeurd in november. Helaas heeft het bijna tot februari geduurd, voor het geld eindelijk op de rekening van de school was bijgeschreven

Omdat het zolang geduurd heeft voordat het geld de plaatst van bestemming bereikte, waren we dit keer extra gespannen over hoever men met de bouw zou zijn. In februari, toen men dus pas met bouwen kon beginnen, was het inmiddels al volop regenseizoen en dat is niet erg bevorderlijk voor de bouw.

Onze ontroering was dan ook groot, toen we aankwamen en zagen dat het nieuwe blok er helemaal stond en zelfs aan de buitenkant ook al helemaal geschilderd was. De binnenkant was nog niet helemaal klaar, maar men had ons willen verrassen, door in ieder geval de eerste aanblik zo mooi mogelijk te laten zijn. Dat is helemaal gelukt! De leerkrachten hadden met alle leerlingen samen het hele schoolterrein opgeruimd en schoon gemaakt. Om de “oprijlaan” te markeren, waren er op een rij stenen gelegd die om en om, wit en geel waren geschilderd. (De kleuren van de school) Zelfs de bomen hadden wit / gele banden gekregen. Bij de eerste aanblik straalde de zorg voor het hele project en het terrein ons aan alle kanten tegemoet. Met een dikke brok in mijn keel heb ik de eerste momenten van weerzien beleefd.

In geuren en kleuren vertelde men ons later welke problemen men dit keer bij de bouw had ondervonden. De hoofdonderwijzer vertelde keer op keer hoe het hele traject met veel strubbelingen gepaard was gegaan. “We struggled very much”, zei hij steeds opnieuw. Om toch op tijd klaar te zijn, had men zelf ’s avonds bij het licht van zaklampen doorgewerkt. Er is op deze plek immers geen elektriciteit en het is al om 18 uur donker.

Vervolgens ontvingen we een prachtig  financieel overzicht van al het geld dat was uitgegeven (€ 30.000), compleet met alle bijbehorende rekeningen en een uitdraai van de af- en bijschrijvingen van de bank. Wat zijn we dankbaar voor en trots op onze betrouwbare partners!

De “Building Officer” van het Departement van Onderwijs uit Mumbwa, de aannemer en alle onderwijzers hebben tijdens onze aanwezigheid samen de plek bepaald, waar de lerarenhuizen zullen worden gebouwd. In Zambia stuurt het ministerie van onderwijs nl. een gediplomeerde leerkracht naar een school, zodra er een huis beschikbaar is. Dat garandeert dan ook meteen de continuïteit van de school.
Onze laatste acties zorgden ervoor (in samenwerking met Wilde Ganzen en het NCDO) dat we het geld voor twee nieuwe lerarenhuizen inmiddels ook al op de rekening in Nederland hebben staan. Zodra we het nieuwe rekeningnummer van de school hebben ontvangen, zullen we het geld voor de huizen kunnen overmaken en kan de bouw ervan beginnen (we hebben nl. na de perikelen in dec/jan, tijdens ons bezoek gevraagd of de school bij een andere bank een rekening wilde openen)

We denken dat we het hele project van de zes klassige basisschool, compleet met wc’s, waterpomp, sportvelden, groentetuin en zes lerarenhuizen in 2012 afgerond kunnen hebben.

De grootste wens van de mensen ter plaatste is, dat er ook nog een bovenbouw bij mag komen. Dat betekent nog drie lokalen en drie lerarenhuizen. Als dat klaar is, staat er op de plaats waar een aantal jaar geleden nog niets anders dan een groot onontgonnen terrein was, een volledige negen klassige Middle Basic School. Dat betekent dat de kinderen die deze school hebben doorlopen, naar High School kunnen gaan. Ze zijn dan oud genoeg om de afstand daar naartoe te kunnen overbruggen of om naar een Boarding School te kunnen gaan.

Wijzelf zijn tegen die tijd oud genoeg om ons terug te kunnen trekken. We denken nl. dat dit alles in 2014 gereed kan zijn en dan zijn wijzelf, deo volente, inmiddels 70 geworden.

De collecte van 3 januari jl.

Op 3 januari 2010 heeft u in de Bethlehemkerk met elkaar bijna € 400 tijdens de collecte bijeengebracht voor onze projecten. Omdat ruim anderhalf jaar geleden het kerkje waar wij tijdens onze reizen altijd naartoe gaan, bijna instortte, heeft de Wilhelminakerk in Bussum toen geld bijeengebracht om te kunnen beginnen met de bouw van een nieuw kerkje. De muren staan er inmiddels en er is ook een prachtig golfplatendak op gemaakt. Jammer genoeg kwam men nog vier golfplaten tekort. Het leek ons mooi om de opbrengst van de collecte in de Bethlehemkerk ook ten goede te laten komen aan de nieuwbouw van dit kerkje.

U had het enthousiasme van de mensen moeten meemaken, toen het bedrag bekend werd gemaakt. Het dak ging er bijna weer vanaf, zo blij was men! Ik kon helaas geen foto’s maken van het enthousiasme, want ik werd er onderdeel van.

Met heel veel dank namens de mensen in Zambia en vooral ook de hartelijke groeten, 

Marjan Sluiter

Dit artikel stond in Rond de Bethlehemkerk nr. 4 - juli/augustus 2010.
Voor meer informtie over Stichting Lusekelo verwijzen wij u graag naar hun website: www.lusekelo.org
Daarnaast is er bijzonder beeldmateriaal beschikbaar:
Kerkdienst in Mulendema's dorp in de buurt van Mumbwa in Zambia
Het feest voor de waterput en het teachershuis
Het begin van de schooldag in september 2008