|
God zoekt de mens
(zgn. pastorale meditatie uit Rond de Bethlehemkerk, januari 2008)
In het lied ‘Gij die niemand’ van Huub Oosterhuis staan de volgende regels, ten dele ontleend aan de kerkvader Augustinus:
…die hoopt dat wij met onverhuld gelaat
uw licht weerkaatsen,
die ons tot een spiegel slijpt
waarin uw toekomst zichtbaar wordt.
Gij die ons hebt gezocht
toen wij niet naar U zochten…
Die laatste woorden mogen ons treffen, ja ontroeren. Is dat werkelijk waar, dat God ons zoekt, ook als wij God niet zoeken? Eigenlijk is dat niet te geloven. Wie denken we wel dat we zijn? Mensen op een kleine planeet ergens in een uithoek van de schier eindeloos heelal. Zou God die mensen zoeken, zou God u en jou zoeken?
Over die vraag kunnen we ons het hoofd breken en er maar mee blijven rondtobben. Zo zitten we in elkaar. Maar als je net advent en kerst hebt gevierd dan mag je zeggen: misschien is het toch wel zo. Misschien is het toch wel waar! Laat ik me maar toevertrouwen aan dat verhaal waarin een klein en kwetsbaar mensenkind het centrum van het heelal blijkt te zijn: bron van warmte en liefde, bron van genade.
Laten we eens geloven dat God inderdaad in Jezus aan het woord komt. Dan durven we de gewaagde stelling te verdedigen dat God zelf van eeuwigheid af al heeft besloten om ons mensen in zijn geschiedenis te betrekken. Dat wij geadopteerd zouden worden tot kinderen van God.
En als het ons duizelt, die miljarden jaren die achter ons en voor ons liggen, dan mogen we dat met een gerust geweten aan de wetenschappers overlaten, de astronomen, de palaeontologen en de futurologen. Wij zoeken ons middelpunt in die geschiedenis-op-menselijke-maat van God in Jezus ,de messias. Daarvan mogen wij een onderdeel zijn. Want wij zijn ook mensen. Daarin verdrinken we niet als in een oceaan, maar daarin zijn we door God bepaald.
Maar wat doet God dan? Is Hij de afstandelijke heerser die toekijkt wat wij er van bakken? Nee, Hij zoekt ons: hij opent een perspectief voor ons dat we eigenlijk niet zelf kunnen verzinnen.
Geloven is: er voor open staan dat dat perspectief er is, ook voor u, ook voor jou. En er handen en voeten aan geven. En dat doe je niet alleen, want dan lukt het je niet de warmte van de Geest vast te houden. Dat doe je samen! Ook in onze wijkkerk.
U allen een heel goed 2008 toegewenst!
ds. Erik van Halsema
|
