Toch geeft ook deze helaas niet volledige editie wel een vrij compleet beeld van wat de apocriefen ons te bieden hebben. Opvallend zijn met name de vele bizarre anecdotes in de Handelingen. Een terugkerend thema geeft ons een sleutel voor de vraag waar dergelijke teksten ontstaan zijn. Het is het thema van een vrouw die de prediking van een van de apostelen hoort, en zich dan van haar heidense echtgenoot afkeert, en het bed niet meer met hem delen wil. De echtgenoot wordt dan woedend, laat de apostel gevangen nemen, allerlei verwikkelingen zijn het gevolg in een spannend verhaal.
Wat deze vrouwen doen is metterdaad kiezen voor datgene wat de apocriefe handelingen zien als de kern van het christelijk geloof: het afzweren van de vergankelijkheid, waartoe ook het gewone huwelijkse leven behoort (zie ook het kader met de zaligsprekingen uit de Acta Pauli). De Handelingen van Petrus 34 vat de kern van het geloof samen als ‘de prediking aangaande de onthouding’. Ook in het bovengenoemde evangelie van Thomas is een aantal teksten te vinden die bij deze manier van denken en leven horen. Dit is m.i. een evangelie voor een elite, een groep die het zich veroorloven kon om slechts het geestelijke aandacht te geven. Deze elitaire geloofsbeleving heeft de vroege kerk niet willen en niet kunnen opnemen in die bundel van geschriften waarvan ze vermoedde dat die dicht bij het oorspronkelijke vuur van de prediking van Jezus stond. Ik denk dat dat een terechte beslissing is geweest. Maar dat wil niet zeggen dat in deze bundel geen teksten staan die misschien wel heel dicht bij dat oorspronkelijke vuur staan. Spreuk nr. 82 uit het Thomas-evangelie is er zo een: ‘Jezus zei: Die mij nabij is, is nabij het vuur en die ver van mij is, is ver van het koninkrijk’.