|
Hoofdstuk 24: “Het probleem van het kwaad: waar blijft het atheïsme wanneer ons onheil overkomt?”
(Als Jezus een blinde kon genezen die hij toevallig tegenkwam, waarom zijn er dan nog blinden?’ Christopher Hitchins, God is niet groot).
De vreselijke dingen die in de wereld gebeuren zijn een probleem voor ongelovigen en een serieuze belemmering voor het geloof in de bijbelse God.
Voltaire voer uit tegen het opperwezen dat in 1755 de dood en verderf zaaiende aardbeving in Lissabon toeliet.
Steven Weinberg: ‘De God van de vogels en kanker moet ook de God zijn van aangeboren gengebreken en kanker’.
Steven Pinker: ‘Als de wereld zich ontwikkelt volgens een plan dat van wijsheid en barmhartigheid getuigt, waarom is er dan zoveel lijden?’.
Ook voor atheïsten vormen kwaad en lijden een formidabele uitdaging, want het atheïsme biedt geen troost.
Steven Weinberg: ‘Hoe meer we van het universum begrijpen, hoe zinlozer het blijkt te zijn’.
Dawkins: ‘Het spijt me, maar niets van dit alles heeft zin. Het leven gebeurt gewoon en houdt vervolgens op. Meer valt er niet van te zeggen’.
De religie maakt volgens pragmatist James het lijden, wanneer het zich aandient als iets onvermijdelijks, gemakkelijk en toepasselijk.
Maar Job worstelt er toch intens mee: waarom moet hij als goed mens zo lijden. Uiteindelijk krijgt hij niet meer dan de berisping waar hij het recht vandaan haalt om zijn schepper te bekritiseren. En tenslotte zwicht hij voor God zonder dat al zijn vragen beantwoord zijn.
Maar als God in zou grijpen, maakt hij van ons robots; hij zou de rotzooi op moeten gaan ruimen die wij gecreëerd hebben
God gaat een andere weg, zeggen christenen, in Jezus lijdt God mee met de mensen en overwint het.
Maar het ‘natuurlijke’ kwaad? Waarom treft dat kwaad goede mensen. Welnu, volgens het christendom zijn er geen goede mensen.
Uiteindelijk blijft het kwaad een raadsel. Ons rest slechts het niet met kwaad te bestrijden. Dan heeft het kwaad ons niet definitief in de greep.
|
